گرفتاری مردم زمانه از پریشانی است

. شیخ  اکبر محی الدین عربی می گوید: « بهترین نماز آن
است که تو در آن حضور نداشته باشی» مراد از این سخن نیز همین مجذوب شدن به عالم
ملکوت و علم به حضور حق تعالی در نماز است تا بدان حد که از خویشتن خویشت خبر
نبود.(عبادت عاشقانه ص 90)

چنان ز خویش تهی گشتم و ز جانان پر    که گر ز پوست در آیم، تمام خود اویم

# . گرفتاری مردم زمانه از پریشانی است و این
پریشانی مربوط به پریشانی دل است و پریشانی دل مربوط به پریشانی دلبرها، دلبری زن،
دلبری شوهر، دلبری فرزند، دلبری خانه، دلبری اتومبیل، دلبری پست و مقام و دلبری
پول. نگویی که در میان دلبران اسم خدا را نیاوردی. این چه دلبری است که اگر در
بیست و چهار ساعت هفده دقیقه آن سهم این دلبر شد ، دلبران دیگر نگذارند تا تو با
این محبوب ازلی سر وسرّی داشته باشی.( همان ص 173)

# . اگر از نور باطن بهره داشته باشی چهره بی
خبران را تیره می بینی؛ نگاه به آنان دل را می میراند؛ آدمی را کدر      می کند، تارک الصلوه ها نوعاَ چنین اند
برعکس آنان که جان را به نور ذکر و یاد حق زنده داشتند و با نور حق برافروختند ،
ناصیه آنها شفق طلوع انوار الهی است.( ساغر سحر ص158)

# . معراج آن نماز بود  که به حضور بود که : «لا صلوه الّا بحضور
القلب» . هر نمازی را طهارتی است و طهارت معراج را وضویی باید با خون جگر. آن وضوی
نماز چه آسان است و این وضوی حضور چه دشوار.(تخلی ص12)

طهارت ار نه به خون جگر کند حافظ                                 به حکم مفتی
عشقش درست نیست نماز

# . چون تو اهل خشوع گردی نماز قوّت جانت شود و بی
آن زندگی نتوانی که شادی دلت و فرح قلبت در یاد خدای و نماز بود و گران جانی با آن
نکنی بل وقت نماز را انتظار بری.( تحلی 1 ص104)

# . نجاتم ده مؤذّن
تا نثارش جان خود سازم         

                                                                                                                                                                                  رهایم
کن ز عالم تا دمی با او بپردازم

نه جنّت را بود نازی، نه حوران راست طنّازی

                                                                                                               اگر توفیق وصل آید، برآن بالم برآن نازم.                                                                
                                                                              (همان ص106)                                  

# . ای عزیز چه بسا با رکعتی نماز خاشعانه کارت
ساز گردد و خدایت بنده نواز.(همان ص108)

# . چه نماز باشد
آنرا که تو در خیال                             
تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد

و این صنم را چه غم که
تو از یار حقیقی باز مانی و با او به نیاز پردازی چه این خود شیطان بود که تمنایش
بود ، و با تو از این راه در کار آمد.(همان ص109)

# . در آن سرای که همه در تسبیح و سجوداند ، نشاید
تو را که روی از منعم و خالق و ربّ خویش بگردانی و به نعمت خوار و مخلوق و مربوب
نگری.(همان ص109)

# . در نماز در خطّ نوری درآی؛ گویی خط نوری چیست؟
خط نوری خطی است که در وقت نماز از جوانب عالم به سوی کعبه روان است؛ اگر ملکوت می
دیدی درمی یافتی که در آن ساعت کعبه چگونه با این خط نوری بر سراسر عالم متّصل
است.(همان ص117)

# . تا سرحد امکان وقت نماز را رعایت نما که آنکس
که نماز در بیگاه خواند اوّل اثرش آن بود که لذّت مناجات با خدا از دلش بر خیزد؛
وقتی مؤذّن می گوید « حیّ علی خیرالعمل» اگر به کار دیگر پردازی خیرالعمل تو آن
است.( همان ص 117)

 

# . دقایقی قبل از اذان پشت سجّاده منتظر باش تا
اذن دخول به حرم کبریایی حق تعالی صادر شود و این کار را همیشه رعایت نما در هر
نماز دقایقی به آرامش روی به قبله دست بر زانو باش ؛ خود را از هر فکر خالی کن ،
دل پریشان را شست و شویی ده. با جاروب« لا اله» همه افکار را بیرون ریز تا « الا
الله» درآید و پس به نماز برخیز. (همان ص117)

# . برای اقامه نماز با خویشتن تلقین کن نه
مالک حیات و نه مرگ و نه دارایی خود هستم؛ حتی ضربان قلب و باز شدن ریه ام را خود
در اختیار ندارم. ای عزیز! این بارگاه عزّت است ، آن عزّت که او عزیز مطلق و من و
تو ذلیل مطلق، او غنی بالذات و من و تو فقیر بالذات، او حی بالذات و من و تو مرده
بالذات، من کیم که در برابر او به عبادت ایستم و حمد او گویم و کلیم او باشم.(
همان ص118)

# . هنگام نماز حالت، حال گدایی باشد که در بارگاه
سلطان بر او گشوده شد و هم اکنون در پیشگاه مالک الملوک ایستاده و از او حاجت
خواهد. هم دردرونش ادب بود هم دربیرون. شنیده ای که مردی چون از حضور سلطان بازگشت
پیراهن از تن برکند و کژدمی از جامه اش بیرون دوید و هفت جای او را نیش زده بود،
گفتند: چه شد که بار اول جامه بنکندی و کژدم را رها نکردی؟ گفت: با سلطان سخن می
گفتم و این خلاف ادب بود و تا در حضور او بودم حتّی درد را حس نکردم ؛ چون از حضور
غافل شدم دردم بی تاب نمود. بلی ، این ادب حضور بنده ناتوانی است که نام پادشاهی
براونهادند.( همان ص120)

# . دانم که شیطان تو را در نماز رها نکند ؛ باید
که در نماز مراقبت از دست ندهی؛ حالت حال جاروب به دستی باشد که تا باد، خاشاکی به
صحن آورد زود بزدایی. هر فکر را، تا به دنبالش صد فکر دیگر نیامده از بن
برکنی.(همان ص120)

# . بهترین نماز در حالی بود که از خود هیچ نداشته
باشی؛ قیام و رکوع و سجود را با خدا انجام دهی؛ و آن معنی که در لفظ قیام گویی
برتو آشکار بود:« بحول الله و قوّته اقوم و اقعد» (همان ص120)

# . ای عزیز! هرجا خود رود خدا آید و هر
چند خود تو ضعیف تر خدای تو قوی تر و این مقام را در حین موت بدن همه دانند . بکوش
تا تو این معرفت را در هر نماز حاصل کنی.(همان ص120)

# . همی دان که کار دل با کار شکم راست نیاید ،
سعی نما که در تمام نمازها شکم از طعام خالی بود و فرایض را قبل از طعام به جای
آور.(همان ص197)

/ 0 نظر / 139 بازدید